Gemeenten zijn publieke organisaties. Zij verrichten hun taken met geld dat op diverse manieren van de burger wordt afgetroggeld. De besteding van het geld is afhankelijk van de politieke kleur van de gemeenteraad. Het Oldambtster wethouderscollege is tamelijk rood. De PvdA is links, SP is zeer links en de Partij van het Noorden lijkt een soort flets GroenLinks te zijn (Sorry Jurrie, maar met ex-PvdA-er Bé Zwiers als adviseur en voormalig GroenLinkser Bard Boon als wethouder kun je toch moeilijk met droge ogen beweren een neutrale partij te zijn.) Het CDA doet ook mee, maar die is gewend om met alle winden mee te waaien.
Samen vertegenwoordigen deze 4 partijen ca 1/3 van alle kiezers in het Oldambt. Niet bepaald een meerderheid dus. (berekening: opkomst verkiezingen in 2014 bedroeg 55%, CDA+PvdA+PvhN+SP=59%, 59% van 55% = 33%)


Geld verbranden 500 euro

De politieke kleur van een college zou los moeten staan van het zorgvuldig omgaan met belastingcentjes. Helaas verspillen landelijke, provinciale en gemeentelijke overheden samen miljarden euro’s aan allerlei politieke prestigeprojecten of zogenaamde leuke dingen voor de burger. Uiterst ergerlijk wordt het als politici op lokaal nivo aan inkomenspolitiek menen te moeten doen dmv kwijtscheldingen en toeslagen.


De Bond van Oldambtster Belastingsbetalers (afgekort tot BOB) heeft als doel de burgers op financieel geklungel en misstanden in de gemeente Oldambt te attenderen. Eigenlijk zou de gemeenteraad dergelijk zaken moeten voorkomen, maar zij is vaak zelf onderdeel van het probleem.

Dat heeft dan weer alles te maken met de matige kwaliteit van raadsleden of partijbelangen die boven die van de burger worden gesteld. Binnen een coalitie zoals in het Oldambt is vaak al sprake van tegenstrijdige belangen. Maar door onderwerpen tegen elkaar uit te wisselen (elkaar iets gunnen), kan een partij iets de ene keer wel en de andere keer niet gedaan krijgen.

Alhoewel de vergaderingen van diverse commissies en de gemeenteraad openbaar zijn, zijn deze door de gewone burger meestal niet te volgen wegens het gebruik van jargon en het niet helder kunnen formuleren van de sprekers. Ook staan er vaak volkomen oninteressante onderwerpen op de agenda’s.
Veel beslissingen van de gemeenteraad zijn niet helder en worden vertroebeld doordat tussentijds een halve beslissing naar buiten wordt gebracht. Goed beschouwd heeft de gemeente Oldambt ook veel te veel partijen, inmiddels 10. Zeker de helft is voor het democratische spel volkomen overbodig en is niks anders dan ijdeltuiterij. Wanneer 10 partijen allemaal hun zegje moeten doen over een voorstel, zal duidelijk zijn dat er veel overlap is en het ook nog eens een lange zit wordt.

BOB probeert in heldere taal duidelijk te maken wat en waar het misgegaan is. Vervolgens is het aan de burger om de politiek daar op aan te spreken.